Ruhun bedenine kavuştuğu anda
Dünyaya şöyle bir çalım atarsın
Oradan oraya savrulurken
Can havliyle kelimeler
Sen bir garip yaşadığını sanırsın
Oysa bir ete bir kemiğe bürünmüştür
Koca cihan ey dost! halin yamandır
Döret elle sarılırken hayata
Dört kolluyla giderken ahir zamandır
Bir selam sabaha muhtaçken gönül
Gölgesini bile aç mezarına satarsın
Son demine kadar anlayamaz Ademoğlu
Ne Adem'de kalır ne Havva'da soyu
Ne vakit vardır, ne vakti gelen kalır
Çünkü; yaşamak 'ölümden çalınan zamandır'
Afet Ergü Şaşmaz
16 Şubat 2010
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=46137&siir=1343578
0 yorum:
Yorum Gönder
Yorum yazabilirsiniz.