içimi döküyorum:(

bayadır ne blokdaşlarımı gezebiliyorum ne de 10marifetebakabiliyorum
nedenide perşembe gününden beri kaynım bizimle o yüzden pc.başına pek oturamıyorum
belki hatırlarsınız uzun bir zaman önce ev aradığımdan bahsetmiştim dün çok şükür kontrant imzalandım bugünde abonelikleri yapılacak temizliğe başlayacam
burdaki eşyalarımı toplayacam karasudaki evimide toplattırdım sağolsun teyzem ve abimin eşi yardım ettiler topladılar burdaki evimi karasudaki yazlığa yolluyacaz karasudaki evimide buraya taşıyacaz nasıl olacaksa artık nasıl kalkacaz işin içinden bilmem
bayramdan öncede karasuya gitmem gerek kardeşim bayramın 3veya 4.günü askere gidecek
yanında olmam lazım oğlumun:)
gerçi kardeşim benden sadece 5yaş küçük ama ben hep konuşurken oğlum diye hitap ederim öyle severim nazlarım
annem vefat edince iyice garip kalan oğluma desteklerimi esirgeyememya:)
hayırlısıyla askere gidip gelse tüm ana kuzularımız
bugün diğer teyzem ameliyat olacak bacakac ilgilenecek bri şart yanında bakalım hastanede 3-4gün yatırıyorlarmış hastane çıkışıyanıma aldıracam teyzemi başka kim ilgilenebilirki diye
anlıyacağınız bu aralar işlerim yoğun beynim dolu huzursuzum mutsuzum ama şu taşınma işlerinden sonra inş düzene girecek herşey
tuttuğumuz evde bir arka sokakta uzağada gitmiyorum bu boğazköyün havasını solumaya devam yani rabbim nasip ettiği sürede
aslında anlatacak içimi dökebileceğim o kadar çok şey varki nerden başlasam hangisini anlatsam nasıl anlatsam bilemyorum bazen kendimi tamemen bitmiş güçsüz hissediyorum anneme her an ihtiyaç duyuyorum her an arıyorum ama olmayıncada beni bitirme noktasına getiriyor iştee bittiğim anlardan biride bu aslında gücümün kalmadığını hissettiğim anlar bunlar
geceleri uyuyamamak gündüzleri hortlak gibi evin içinde boş boş gezinmek .......
bu ben değilim böyle değildim çok sert görünümlü herşeye gücü yeteceğine inanan herşeye cesareti olan ben şimdi ................
tınlamıyorum artık hiçbirşeyi ne zaman düzelirin nasıl düzelirim bilemiyorum ve karasuya gidince dahada kötü oluyorum aslında artık hiç gitmek istemiyorum ama gidincede kopmıyorum ne nasıl bir tezattır anlamış değilim
varlığını hissedememek bir telefon ettiğimde cevp verecek olanın anem olmadığını bilmek düşünceleri beni benden alıp götürüyor benden
ilk vefat ettiği günlerde bana hep daha bunlar neki zamanla anlayacaksın ve daha çok için acıyacak dediklerinde anlamamıştım ne demek istediklerini bundan daha büyük acı mı olur zamanla daha kötüsünü nasıl yaşanırki diye düşünmüştümde hatta ama
artık çok daha iyi anlıyorum annesinin vefatından yıllar sonra bile hala televizyonun sesini çok açıp süpürgeyi çalıştırık tüm evi bağıra bağıra ağlayarak süpürenleri
annesiyle beraber zaman geçirenlere bakıpta neler düşündüklerini
hiç ortada sebep yokken duygulananları
daha nicelerini artık çok daha iyi anlıyorum
çok uzun oldu ama
bunlar sadece azcık oln bölüm daha neler var yazılacak söylenecek ama kafanızı çok şişirmekten korkarım
insanın yanında eşinden başka içini dökebileceği yakınları olmayınca böyle sizlere dert yanmaktan başka çarem kalmıyor artık taşıyamadığımdan dır heralde yoksa ben kolay kolay birine dert yanacak kişiliğede sahip değilimdir
hepinizi çok seviyorum
ne olur bana kırılmayın darılmayın niye yorum yazmıyorum diye
uzun bir ara da bloğumla ilgilenebileceğimi zannetmiyorum
bugün burdaki evimi toplamaya başlıyacam taşınacaz inş 2gün içinde
taşınmaktı yerleşmekti derken uzun bir ara pc.başına oturmam heralde
gerçi bir gün bile bloglara giremeyince bana çok uzun zamandır bakmıyormuşum gibi hissediyorum
canlarım benim
kızımın lafıdır babasıyla bana sarılır ve canlarım beniiiiiiiiiiiiiiimmmmmmmmm der
şimdi bende sizleri kucaklıyorum vee
caaaaaaannnnnnnnnnnnlaaaaaaaaaarııııııııııııımmmmmmmmm bennnnnnniiiiiiiimmmmmmm